Dzieci w wieku 4-12 lat dorastają dziś w otoczeniu wielu ekranów. Telefon, tablet, komputer, konsola i telewizor towarzyszą dziecku w różnych sytuacjach i służą różnym celom. Wraz z wiekiem rośnie samodzielność dziecka i znaczenie ekranów osobistych, a telewizor nadal jest obecny w codziennym życiu. Przynajmniej raz w tygodniu korzysta z niego około 9 na 10 dzieci w każdej z badanych grup wiekowych.

To jeden z ważnych wniosków, jakie przynosi raport. Wykazano, że telewizja nie musi konkurować z internetem, żeby zachować swoje miejsce w domu. Dzieci korzystają z obu mediów, ale nie zawsze w ten sam sposób. Internet daje im swobodę wyboru i możliwość samodzielnego decydowania o tym, co chcą oglądać. Telewizja często gromadzi domowników przed jednym ekranem, a oglądane treści są dostępne także dla rodzica.

Telewizor zmienił więc swoją funkcję, ale nie stracił znaczenia. Duży ekran coraz częściej służy do streamingu, oglądania sportu, wydarzeń czy grania na konsolach. Jego przewaga nie musi polegać na tym, że przyciąga więcej uwagi niż telefon czy internet. Chodzi o coś innego: o warunki, w jakich ta uwaga się pojawia. Duży ekran jest częściej wspólną przestrzenią. Rodzic widzi, co ogląda dziecko, może uczestniczyć w seansie, komentować lub wyjaśnić treść albo po prostu być obok. 77–79% rodziców zgadza się, że na telewizorze łatwiej jest coś obejrzeć razem, a podobny odsetek deklaruje, że lepiej wie wtedy, jakie treści ogląda dziecko.

Ten kontekst odbioru treści w większym gronie ma znaczenie również z perspektywy reklamodawcy. Kontakt dziecka z marką nie zawsze odbywa się indywidualnie, często towarzyszą mu rodzice lub inni domownicy. Warto więc zwracać uwagę na to, czy dziecko dostrzegło reklamę, ale także w jakich okolicznościach się z nią zetknęło i kto był wtedy obok.

Raport wskazuje, że rodzice postrzegają telewizję jako bezpieczniejsze środowisko oglądania. Duży ekran tworzy warunki do większej obecności rodzica podczas oglądania, umożliwiając pozostawanie blisko dziecka, rozmowę i wymianę opinii na temat oglądanej treści. W takich warunkach marka może stać się częścią dzielonych przeżyć, oglądania filmu, programu lub ważnego wydarzenia. Dlatego też raport proponuje spojrzeć na dziecięcą uwagę szerzej niż przez sam czas spędzony przed ekranem i wprowadza pojęcie jakościowej uwagi. Jakościowa uwaga to nie samo patrzenie w ekran. Obejrzana treść może być komentowana, zapamiętana, odtwarzana w zabawie, omawiana z rodzicem albo może wracać później w rozmowach z rówieśnikami. Szczególnie interesujące staje się więc nie tylko to, czy dziecko zatrzymało wzrok na ekranie, ale co dzieje się pod wpływem tej treści później.

Według raportu, skuteczna reklama powinna uwzględniać perspektywę rodzica. Analizy wskazują, że rodzice preferują krótkie przekazy, dopasowane do wieku dziecka, promujące zdrowe produkty, rodzinne doświadczenia i pozytywne wartości. O tym, czy przekaz zostanie zapamiętany, nie decyduje jednak wyłącznie jego widoczność. Znaczenie mają również czytelna kreacja, prosty komunikat i szybkie pojawienie się rozpoznawalnego sygnału marki. Dlatego najważniejszej informacji nie warto zostawiać na końcu spotu. Reklama nie musi zwiększać liczby bodźców, aby przyciągnąć uwagę. Większe znaczenie może mieć to, czy dziecko rozumie przekaz, a rodzic uznaje go za odpowiedni i wartościowy. Raport pokazuje, że w analizie dziecięcej uwagi warto uwzględniać nie tylko czas spędzony przed ekranem, ale również sytuację, w której dziecko ogląda treści. To właśnie temu, jak dzieci wybierają materiały, jaką rolę odgrywają rodzice i czym różni się oglądanie na dużym ekranie od korzystania z urządzeń osobistych, poświęcono badanie „Domowa ekonomia uwagi dzieci i rodziców”.

Źródło:

TVN Media/Openfield, „Domowa ekonomia uwagi dzieci i rodziców”, wrzesień 2026 r.

Data publikacji: 30.09.2026 r.